“Uitzendkrachten leveren zorg en tellen mee voor de normering. In de praktijk vragen ze wel veel extra energie: ze kennen de bewoners niet of onvoldoende, weten niet waar materiaal ligt, hoe het medicatieproces verloopt, welke gewoontes er zijn. Dat vraagt telkens opnieuw inwerken. Doe je dat wekelijks met wisselende mensen, dan wordt dat een job op zich.” 

Uitzendkrachten als symptoom, niet als oplossing 

Pascal: “We zien huizen waar elke week andere gezichten rondlopen. En tegelijk zijn er woonzorgcentra die zonder interimmers (uitzendkrachten) werken. In organisaties waar missie en visie helder zijn, waar leiderschap en cultuur stevig staan, daar blijft verloop lager en blijven eigen teams beter overeind.”  

Veerle: “Uitzendarbeid blijft waardevol als tijdelijke buffer. Alleen: als je er structureel op leunt, dan schuif je het echte vraagstuk vooruit. Je ziet het ook in onboarding: wisselende interimmers vragen veel uitleg en breken de flow in een team. Teams die hun rolverdeling scherp hebben en heldere gewoontes afspreken, ervaren meer rust — zelfs als het volume hetzelfde blijft.”