“Het blijft druk, maar er komt rust” — Pascal en Veerle over sterker organiseren in de zorg

Na de PartnerPlan–rapportages van dit najaar — onze jaarlijkse ronde langs woonzorgcentra tussen augustus en oktober ikv de VSB-financiering — springt één vaststelling in het oog: de druk blijft hoog. Overal hetzelfde refrein: “het is altijd druk.” En tegelijk de bezorgdheid: hoe blijven we warm en menselijk werken als de hectiek toeneemt? 

We spreken met Pascal Debbaut en Veerle Warreyn, teamleads zorg bij Probis. Zij trekken elke dag mee het veld in en begeleiden teams en leidinggevenden bij concrete verandertrajecten. 

“Het is altijd druk — maar dat gevoel is niet altijd objectief” 

“Medewerkers ervaren het als voortdurend druk. Ook op dagen waarop het eigenlijk beter loopt. Dat gevoel is echt, alleen klopt het niet altijd met de feiten. Dan helpt het om te onderzoeken: waarom voelt het zo? Wat in onze organisatie maakt dat het blijft aanvoelen als ‘te veel’?” 

Volgens Pascal draait het vaak om een mix van: 

  • personeelskrapte en ziekteverzuim; 
  • structureel (moeten) inzetten van uitzendkrachten; 
  • onduidelijke rollen en afspraken in de dagelijkse organisatie. 
Pascal Debbaut

“Uitzendkrachten leveren zorg en tellen mee voor de normering. In de praktijk vragen ze wel veel extra energie: ze kennen de bewoners niet of onvoldoende, weten niet waar materiaal ligt, hoe het medicatieproces verloopt, welke gewoontes er zijn. Dat vraagt telkens opnieuw inwerken. Doe je dat wekelijks met wisselende mensen, dan wordt dat een job op zich.” 

Uitzendkrachten als symptoom, niet als oplossing 

Pascal: “We zien huizen waar elke week andere gezichten rondlopen. En tegelijk zijn er woonzorgcentra die zonder interimmers (uitzendkrachten) werken. In organisaties waar missie en visie helder zijn, waar leiderschap en cultuur stevig staan, daar blijft verloop lager en blijven eigen teams beter overeind.”  

Veerle: “Uitzendarbeid blijft waardevol als tijdelijke buffer. Alleen: als je er structureel op leunt, dan schuif je het echte vraagstuk vooruit. Je ziet het ook in onboarding: wisselende interimmers vragen veel uitleg en breken de flow in een team. Teams die hun rolverdeling scherp hebben en heldere gewoontes afspreken, ervaren meer rust — zelfs als het volume hetzelfde blijft.” 

Wat Probis doet, concreet: 

  • Een objectieve meting van de werkdruk van de zorg. 
  • De werkorganisatie van de dag analyseren en hertekenen: wie doet wat, wanneer en waarom? 
  • De medewerkers consistent in het verandertraject betrekken tijdens werkgroepen 
  • Leidinggevenden coachen in duidelijke, warme gesprekken en consistente opvolging.
Case Sint-Petrus (vzw Vijvens, Kruisem): “we hebben de druk geobjectiveerd” 

Pascal: “In Sint-Petrus zaten we met de leidinggevende en de medewerkers rond de tafel: wie doet wat, wanneer en waarom? Hoe delen we de dag in? Waar zitten de pieken? Wat laten we los?” 

Afspraken die het verschil maken: 

  • Het beter integreren van de logistiek medewerker in de zorg tijdens de maaltijden en de zorgactiviteiten. 
  • Opleidingen voorzien voor de logistiek medewerker in de zorg. 
  • De communicatiestructuur lean maken en afspraken borgen. 
  • Het spreiden van maaltijden en de pauzemomenten hierop afstemmen 
  • Het maken van duidelijke afspraken naar taakinhoud zoals bijvoorbeeld voor de overkoepelende verpleegkundige.  

 

Effect in het team: 
“Het blijft druk, maar het voelt anders. Iedereen weet wat we van elkaar verwachten. De werkdruk is niet weg, maar wél geobjectiveerd. Dat geeft rust.”

Leiderschap en visie als hefboom 

Veerle: “Huizen die uitzendkrachten nauwelijks nodig hebben, vallen op door heldere missie en visie. Dat zit niet in een kader aan de muur, maar in de dagelijkse werking, selectiegesprekken, onthaal, opleiding en evaluaties. Medewerkers voelen waar de organisatie voor staat — en dat trekt mensen aan.”  

Pascal: “Begin klein, maar begin consequent. Drie stappen die direct verschil geven:” 

  1. Maak de dag zichtbaar. Teken het dagverloop: pieken, dalen, overdrachten. Hang ze in het teamlokaal. 
  2. Spreek rollen luidop af. Wie trekt de ochtend? Wie is de verantwoordelijke van de ochtendzorg? Wie is aanspreekpunt voor medicatie? Wie is verantwoordelijk voor de maaltijdbegeleiding? Wie ontvangt de huisartsen? Wie is de overkoepelende verpleegkundige? Wie bewaakt het middagritme? Schrijf het en herhaal het bij elke shift. 
  3. Herstel looplijnen. Breng materiaal en karren dichter bij waar de zorg gebeurt. Eén stap minder, honderd keer per dag, scheelt veel. 

Veerle: “En ja, dat vraagt leiderschap. Niet harder werken, wel duidelijker. Teams ademen wanneer afspraken kloppen en leidinggevenden nabij zijn.” 

Samen bouwen aan duurzame zorg 

Pascal: “Wij leveren geen kant-en-klare recepten. We werken naast teams en leidinggevenden. Soms start het bij cijfers — werkvolume, verzuim, planning, tijdsbesteding — maar het gaat altijd over mensen.” 

Veerle: “Als teams weer grip voelen en steun ervaren, komt er ruimte voor warme zorg. Dáár doen we het voor.” 

Meer rust in een drukke werking?

Je hoeft de druk niet te normaliseren. Zet vandaag een gerichte stap: heldere rolafspraken, een objectieve werkdrukmeting en nabij leiderschap.

 

Klaar om die beweging te maken? We denken mee, scherp en met respect voor jouw realiteit.

Contacteer teamlead Veerle
Veerle W Foto

Anderen bekeken ook