Na de PartnerPlan–rapportages van dit najaar — onze jaarlijkse ronde langs woonzorgcentra tussen augustus en oktober ikv de VSB-financiering — springt één vaststelling in het oog: de druk blijft hoog. Overal hetzelfde refrein: “het is altijd druk.” En tegelijk de bezorgdheid: hoe blijven we warm en menselijk werken als de hectiek toeneemt?
We spreken met Pascal Debbaut en Veerle Warreyn, teamleads zorg bij Probis. Zij trekken elke dag mee het veld in en begeleiden teams en leidinggevenden bij concrete verandertrajecten.
“Medewerkers ervaren het als voortdurend druk. Ook op dagen waarop het eigenlijk beter loopt. Dat gevoel is echt, alleen klopt het niet altijd met de feiten. Dan helpt het om te onderzoeken: waarom voelt het zo? Wat in onze organisatie maakt dat het blijft aanvoelen als ‘te veel’?”
Volgens Pascal draait het vaak om een mix van:
“Uitzendkrachten leveren zorg en tellen mee voor de normering. In de praktijk vragen ze wel veel extra energie: ze kennen de bewoners niet of onvoldoende, weten niet waar materiaal ligt, hoe het medicatieproces verloopt, welke gewoontes er zijn. Dat vraagt telkens opnieuw inwerken. Doe je dat wekelijks met wisselende mensen, dan wordt dat een job op zich.”
Pascal: “We zien huizen waar elke week andere gezichten rondlopen. En tegelijk zijn er woonzorgcentra die zonder interimmers (uitzendkrachten) werken. In organisaties waar missie en visie helder zijn, waar leiderschap en cultuur stevig staan, daar blijft verloop lager en blijven eigen teams beter overeind.”
Veerle: “Uitzendarbeid blijft waardevol als tijdelijke buffer. Alleen: als je er structureel op leunt, dan schuif je het echte vraagstuk vooruit. Je ziet het ook in onboarding: wisselende interimmers vragen veel uitleg en breken de flow in een team. Teams die hun rolverdeling scherp hebben en heldere gewoontes afspreken, ervaren meer rust — zelfs als het volume hetzelfde blijft.”
Wat Probis doet, concreet:
Pascal: “In Sint-Petrus zaten we met de leidinggevende en de medewerkers rond de tafel: wie doet wat, wanneer en waarom? Hoe delen we de dag in? Waar zitten de pieken? Wat laten we los?”
Afspraken die het verschil maken:
Effect in het team:
“Het blijft druk, maar het voelt anders. Iedereen weet wat we van elkaar verwachten. De werkdruk is niet weg, maar wél geobjectiveerd. Dat geeft rust.”
Veerle: “Huizen die uitzendkrachten nauwelijks nodig hebben, vallen op door heldere missie en visie. Dat zit niet in een kader aan de muur, maar in de dagelijkse werking, selectiegesprekken, onthaal, opleiding en evaluaties. Medewerkers voelen waar de organisatie voor staat — en dat trekt mensen aan.”
Pascal: “Begin klein, maar begin consequent. Drie stappen die direct verschil geven:”
Veerle: “En ja, dat vraagt leiderschap. Niet harder werken, wel duidelijker. Teams ademen wanneer afspraken kloppen en leidinggevenden nabij zijn.”
Pascal: “Wij leveren geen kant-en-klare recepten. We werken naast teams en leidinggevenden. Soms start het bij cijfers — werkvolume, verzuim, planning, tijdsbesteding — maar het gaat altijd over mensen.”
Veerle: “Als teams weer grip voelen en steun ervaren, komt er ruimte voor warme zorg. Dáár doen we het voor.”
Je hoeft de druk niet te normaliseren. Zet vandaag een gerichte stap: heldere rolafspraken, een objectieve werkdrukmeting en nabij leiderschap.
Klaar om die beweging te maken? We denken mee, scherp en met respect voor jouw realiteit.
Welke elementen zijn cruciaal om van je omgevingsanalyse een gedragen document te maken?
Lees de volledige caseHoe werk je als lokaal bestuur samen aan een sterk meerjarenplan? Tijdens de derde intervisiedag van het Lerend Netwerk Organisatiebeheersing en -Ontwikkeling ontdekten de deelnemers hoe een afsprakennota de samenwerking tussen MAT en CBS kan versterken, en welke stappen nodig zijn om een bestuursakkoord te vertalen naar een gedragen meerjarenplan
Lees de volledige case
